ACTUALITEITEN

 

Tentoonstelling te Namen:

 

PAUL HUYBRECHTS 50 – 70

Wellicht wordt dit de belangrijkste en meest complete tentoonstelling uit mijn 50-jarige carrière, een reden om wat praktische toelichting te geven (1).
(1) Tekst overgenomen uit de Muntklapper 110, april-mei-juni 2021 van het EGMP Koninklijke Vereniging.
Paul Huybrechts

Mijn opleiding heeft zich afgespeeld in Leuven, Brussel, Pforzheim(Duitsland), Le Locle (Zwitserland), en in diverse landen van centraal Europa (Slowakije, Tsjechië,...) tijdens de talrijke workshops die ik bijwoonde en die vooral gericht waren op het vervaardigen van medailles in gegoten brons. In november 1971 begon ik een 3-jarige stage bij Huguenin in Zwitserland. Deze periode beschouw ik als de aanvang van mijn professionele carrière. Ik vervaar­digde er 455 graveerwerken op staal voor de meest uiteenlopende varianten in de medaillesector, maar ik dank het succes van mijn carrière aan de opgedane kennis. Bij de opstart van mijn zelfstandige carrière te Winksele/ Herent, eind 1974, had ik wellicht een technische voorsprong van 15 jaar op mijn Belgische collega’s.

Twee prachtige portretten

Reden waarom ik vanaf de eerste weken van mijn prospectie bij de toenmalige Belgische medaillefabrikanten onmiddellijk respons kreeg en voor de grootste onder hen (Fibru-Fisch) zelfs huisgraveur werd (weliswaar op zelfstandige basis). Ik werd in die tijd ook bestuurslid van de Beroepsvereniging van Meester-Graveurs vzw (BVMG), voor dewelke ik een studiereis organiseerde naar Zwitserland met als gevolg dat verschillende Belgische bedrijven hun productiemethoden moderniseerden.
Later werd ik secretaris van de BVMG en tussen 1998 en 2006 voorzitter. Op een relatief korte tijd heb ik de BVMG moeten fusioneren met de Nederlandse Vereniging voor Ondernemers in het Graveerbedrijf (NVOG) om tot een leefbare vereniging met een naam die de lading beter dekte, nl. Vereniging Graveren en Sign (VGS). Met de moderne apparatuur werd er hoe langer hoe minder gegraveerd en hoe langer hoe meer gesignaliseerd. De technieken zijn inmiddels geëvolueerd tot CNC-gestuurde graveermachines voor 3-dimentionale toepassingen en de reliëfprinters. Binnen een tijdsbestek van 50 jaar is alles geëvolueerd van 100 % handwerk naar 100 % computerwerk. Tenminste wanneer men de “exclusieve” graveerwerken buiten beschouwing laat: diepdrukgravures voor postzegels, heraldiek, juwelen en uurwerken, modelleerwerk in klei of was.

Mijn retrospectieve is opgesplitst in een 30-tal thema’s, waaronder: Zwitserse periode, sportmedailles, monumenten, numismatiek, cultureel erfgoed, mijlpalen in de geschiedenis, geneeskunde, het koningshuis, oorlog, dieren, vervoersmiddelen, uitvindingen, muziek, filatelie, horlogerie, medailles in glas, basreliëfs, gegoten brons, kleinsculptuur, medaillesculpturen, gemeenschappelijke werken met buitenlandse collega’s, stempels & matrijzen, enz... en wordt voorzien van een tijdlijn waarin de belangrijkste gebeurtenissen chronologisch worden opgenomen. De meeste gebeurtenissen zijn mijlpalen in de Belgische en internationale geschiedenis (500 jaar ontdekking van Amerika, Europalia, uitbreiding van Europa, Mercator, ontdekkingen, culturele hoogtepunten, enz...).

Iedereen is van harte uitgenodigd voor een bezoek of een georganiseerde rondleiding.
Voorziene periode van 27 mei tot eind augustus 2021. Locatie: Staatsarchief te 5000 Namen.
Organisatie: Société Archéologique de Namur.
De definitieve uitnodiging wordt door de organisatoren rondgestuurd.
De tentoonstelling is volledig tweetalig en zal ca. 750 werken omvatten alsook een tiental medaillesculpturen waarin honderden medailles en basreliëfs werden verwerkt.
Momenteel zijn onderhandelingen aan de gang om een soortgelijke tentoonstelling te organiseren in Vlaanderen in 2022.